Dagestan. Veiligheidssituatie

Français

Dit document is een actualisering van de COI Focus Dagestan, Veiligheidssituatie van 3 maart 2019. Voor het huidige document heeft Cedoca onderzoek verricht naar nieuwe evoluties in de periode 4 maart 2019 – 5 februari 2020.

Cedoca verrichtte het onderzoek voor dit rapport in februari 2020.

Cedoca belicht de algemene veiligheidssituatie in Dagestan, waarbij Cedoca vooral het gebruik van geweld door de overheid en door de gewapende groepen bekijkt. Mensenrechtenschendingen begaan buiten het kader van aanslagen door gewapende groepen en de reactie daarop door de overheid, worden slechts kort besproken. Het is echter niet steeds mogelijk om hierin een strikt onderscheid te maken.

De positie van de rebellenbeweging in Dagestan heeft de laatste jaren een sterke transformatie ondergaan. Sinds 2015 stond het Emiraat van de Kaukasus sterk onder druk en werd haar rol overgenomen door Islamitische Staat. De bronnen geven aan dat het Emiraat van de Kaukasus in 2018 - 2019 zowat volledig opgehouden heeft te bestaan en dat het geen activiteiten meer ontplooit. Sinds 2015 zijn de rebellen in Dagestan actief onder de vlag van IS, maar ook deze groepering lijkt op zijn retour.

In de vorige jaren was er een sterke uittocht van IS-aanhangers uit Dagestan naar het Midden-Oosten om er de IS-strijd te steunen. Bronnen zien vanaf 2017 een afname van deze uitstroom. De ineenstorting van IS in Syrië en Irak leidde er in 2017 toe dat er integendeel sprake is van een beperkte terugkeer van IS-aanhangers uit deze regio naar Dagestan. Volgens de bronnen is deze terugkeerbeweging tot heden te kleinschalig om te leiden tot een heropleving van de rebellenbeweging in de republiek.

Er zijn geen cijfers over het aantal IS-strijders in Dagestan, maar de bronnen geven aan dat het om een beperkt aantal gaat. Sinds 2016 zijn hun acties in Dagestan eerder beperkt in aantal en in omvang. Voor 2019 vermelden de bronnen geen acties die opgeëist zijn door IS. De incidenten die in 2019 plaatsvonden met veronderstelde IS-aanhangers vonden allen plaats in het kader van operaties van de ordediensten zelf.

De voorbije jaren nam het aantal gewelddadige incidenten en slachtoffers bij de ordediensten en rebellen voortdurend af. Deze trend werd na een beperkte stijging in 2016 opnieuw omgebogen naar een verdere daling in 2017 die zich doorzet in 2018 en 2019. In 2017 vielen er vier dodelijke burgerslachtoffers in de republiek, in 2018 waren het er zes en in 2019 geen.

Bronnen melden dat de ordediensten in hun strijd tegen de rebellen hun boekje te buiten gaan en zich schuldig maken aan onder andere foltering, ontvoering en het gebruik van buitensporig geweld. Dit vindt plaats in een sfeer van straffeloosheid. Er zijn tot minstens 2017 meldingen van het vernielen van woningen van familieleden van personen die de autoriteiten als rebellen beschouwen.

Politique de traitement

La politique définie par le commissaire général se fonde sur une analyse approfondie d’informations récentes et détaillées sur la situation générale dans le pays. Ces informations ont été recueillies de manière professionnelle auprès de diverses sources objectives, dont le Bureau européen d’appui en matière d’asile, le Haut-Commissariat aux réfugiés des Nations unies, des organisations internationales de défense des droits de l’homme, des organisations non gouvernementales, ainsi que la littérature spécialisée et les médias. Pour définir sa politique, le commissaire général ne se fonde donc pas exclusivement sur les COI Focus publiés sur le site du CGRA, qui ne traitent que de certains aspects particuliers de la situation du pays. Le fait qu’un COI Focus date d’un certain temps déjà ne signifie donc pas que la politique menée par le commissaire général ne soit plus d’actualité.

Pour examiner une demande d’asile, le commissaire général tient non seulement compte de la situation objective dans le pays d’origine à la date de la décision mais également de la situation individuelle et des circonstances personnelles du demandeur. Chaque demande d’asile est examinée au cas par cas. Le demandeur d’asile doit montrer de manière suffisamment concrète qu’il éprouve une crainte fondée de persécution ou court un risque réel d’atteintes graves. Il ne peut donc se contenter de renvoyer à la situation générale dans son pays mais doit également présenter des faits concrets et crédibles le concernant personnellement.

Pour ce pays, il n’y a pas une note de politique de traitement disponible sur le site Internet du CGRA.

Land: 
Fédération de Russie

Nouvelle adresse CGRA