Op 24 februari 2022 begon Rusland een grootschalige invasie in Oekraïne. Rusland slaagde er vrij snel in om in het noorden, oosten en zuiden grote gebieden te bezetten, maar Oekraïense tegenoffensieven dreven hen in de loop van 2022 uit het noorden van Oekraïne en delen van de provincie Kherson in het zuiden. Vanaf eind 2022 focuste Rusland zijn offensief op Oost-Oekraïne waar het er naar streeft grote delen van de Donbasregio te veroveren. In 2023 poogde Oekraïne met een nieuw tegenoffensief in het zuiden de Russische linies te doorbreken, maar slaagde hier niet in.
Sindsdien ligt het militair initiatief grotendeels bij Rusland. Op een beperkte bezetting van delen van de Russische provincie Koersk in 2024 na heeft Oekraïne sinds 2023 geen grootschalige militaire operaties meer ontplooid. In 2026 slaagde Oekraïne erin om in het oosten opnieuw beperkte terreinwinst te maken, wat de situatie aan het front evenwel niet wezenlijk wijzigde. Rusland zet in de oostelijke Oekraïense provincies een trage opmars voort ten koste van zware verliezen aan manschappen en materiaal.
Sinds 2023 is het gebruik van drones aan het front sterk toegenomen, wat de manier van oorlogsvoeren aanzienlijk veranderd heeft. Tegelijk heeft Rusland steeds meer ingezet op het bestoken van Oekraïense steden en civiele doelwitten achter de frontlinie met raketten en verschillende soorten drones. Sinds 2026 slaagt Oekraïne er op zijn beurt in om met langeafstandsdrones doelen ver in Rusland te bestoken. Het viseert hierbij militaire en industriële doelen, maar ook olieraffinaderijen en distributiecentra. Op die manier poogt Oekraïne de Russische logistiek te beschadigen, maar ook om de Russische bevolking de oorlog te laten voelen. De Russische overheid is ondertussen bereid de zware verliezen aan het front te dragen en lijkt geen signalen uit te sturen over een mogelijke beëindiging van de oorlog.
In de westelijke provincies zijn er op het moment geen Russische grondtroepen aanwezig. De provincies liggen ver achter de actieve frontlinie en Russische grondtroepen kunnen er dan ook niet rechtstreeks opereren. Rusland bestookt deze gebieden evenwel met verschillende soorten drones en raketten. Deze beschietingen leiden tot schade aan civiele infrastructuur zoals onder meer de energievoorzieningen, medische en onderwijsinstellingen. Rusland voert dergelijke beschietingen over het hele Oekraïense grondgebied uit. Het zijn vooral de oostelijke provincies die hierbij getroffen worden. De westelijke provincies ondervinden ook schade, maar deze is veel beperkter dan in de rest van het land. In het algemeen is het aantal veiligheidsincidenten in het westen van Oekraïne veel lager dan in het oosten. Dezelfde verhouding is ook waarneembaar in het aantal burgerslachtoffers dat er in de verschillende Oekraïense regio’s valt. Daarnaast viel het hoogste aantal burgerslachtoffers in de westelijke provincies in het begin van de oorlog, waarna zich een aanzienlijk daling inzette. Ook tussen de westelijke provincies onderling zijn er verschillen inzake het aantal veiligheidsincidenten die er plaatsvinden en het aantal burgerslachtoffers die er vallen.
De Russische invasie bracht een grote vluchtelingengolf op gang wat leidde tot zo’n 5,9 miljoen internally displaced persons (IDP’s) in 2022. Dit aantal nam ondertussen af tot zo’n 3,7 miljoen geregistreerde IDP’s in 2026. In 2026 zijn de meeste IDP’s afkomstig uit de oostelijke provincies.
Politique de traitement
La politique définie par le commissaire général se fonde sur une analyse approfondie d’informations récentes et détaillées sur la situation générale dans le pays. Ces informations ont été recueillies de manière professionnelle auprès de diverses sources objectives, dont l’Agence de l’Union européenne pour l’asile (AUEA), le Haut-Commissariat aux réfugiés des Nations unies (HCR), des organisations internationales de défense des droits de l’homme, des organisations non gouvernementales, ainsi que la littérature spécialisée et les médias. Pour définir sa politique, le commissaire général ne se fonde donc pas exclusivement sur les COI Focus publiés sur le site du CGRA, qui ne traitent que de certains aspects particuliers de la situation du pays. Le fait qu’un COI Focus date d’un certain temps déjà ne signifie donc pas que la politique menée par le commissaire général ne soit plus d’actualité.
Pour examiner une demande d’asile, le commissaire général tient non seulement compte de la situation objective dans le pays d’origine à la date de la décision mais également de la situation individuelle et des circonstances personnelles du demandeur. Chaque demande d’asile est examinée au cas par cas. Le demandeur d’asile doit montrer de manière suffisamment concrète qu’il éprouve une crainte fondée de persécution ou court un risque réel d’atteintes graves. Il ne peut donc se contenter de renvoyer à la situation générale dans son pays mais doit également présenter des faits concrets et crédibles le concernant personnellement.
Pour ce pays, il n’y a pas de note de politique de traitement disponible sur le site Internet du CGRA.